28

ตอนแรกคิดว่าอยากเขียนสรุปปี2015 แต่ไปๆมาๆ รู้สึกอยากสรุปอะไรมากกว่านั้น เป็นสรุปช่วงครึ่งหลังวัย20ละกัน

เคยคิดตอนอยู่ประถมว่าคนอายุ28เป็นผู้ใหญ่มาก คงจะทำงานมั่นคง แต่งงาน มีลูก ซื้อบ้าน เป็นหนี้ (อันสุดท้ายเติมเองตอนโตแล้ว 55) 

แล้วก็เห็นเพื่อนบางคนเป็นแบบนั้นจริงๆ เพื่อนเราอาจจะยังแต่งไม่เยอะ คนมีลูกยังน้อยมาก แต่ก็เริ่มเห็นหลายคนเริ่มมีแพลน คบกับแฟนมาพักหนึ่ง เริ่มจะลงหลักปักฐานกัน 

แต่นั่นไม่ใช่เราเลย และยังมองไม่เห็นภาพตัวเองทำอะไรแบบนั้นเลย 

แค่นึกย้อนไป4-5ปีที่ผ่านมากับสิ่งที่เปลี่ยนแปลงในชีวิต

  • ประเทศเปลี่ยน จากญี่ปุ่นกลับมาไทยไปอังกฤษกลับมาไทยใหม่ 
  • สถานะเปลี่ยน เป็นนักเรียนป.ตรี จบมาทำงาน กลับไปเรียนป.โท กลับมาทำงานอีก
  • สาขาที่เรียนเปลี่ยน อักษรศาสตร์เอกญี่ปุ่น เป็นสายบริหารการตลาด (ฉันเรียนบัญชี ไฟแนนซ์อีคอน และสถิติผ่านมาได้อย่างไร ยังงงอยู่จนถึงทุกวันนี้)
  • สายงานเปลี่ยน จาก Sales เป็น Marketing
  • Industry งานเปลี่ยน จาก E-commerce/hospitality เป็นสถาบันการเงิน
  • ผู้ชายเปลี่ยน อันนี้คงระบุชื่อเป็นรายบุคคลออกมาไม่ได้ 😛 

ดูแล้วไม่มีอะไรที่ “นิ่ง”หรือ “มั่นคง” ในชีวิตสักอย่าง

แต่พอมองย้อนกลับไป รู้สึกดีมากนะ รู้สึกขอบคุณความเปลี่ยนแปลง ขอบคุณสิ่งแวดล้อม สังคมรอบข้าง และประสบการณ์ที่เปลี่ยนไปแทบจะทุกปี ทั้งเรื่องการงาน และชีวิตส่วนตัว ตอนแรกเราเคยคิดว่าคนนิสัยแบบเราน่าจะมีความสุขกับการทำอะไรเรียบๆตามแพทเทิร์นตามกรอบไป แต่กลายเป็นว่าไม่ใช่แฮะ! อยู่กับความเปลี่ยนแปลงมาตลอดซะงั้น 

มองกลับไปแล้วดีใจ ได้เรียนรู้อะไรด้วยตัวเองดี  ซึ่งเรามองว่าสำคัญกับวัย20ตอนปลายมากๆนะ 

ตอนแรกคิดว่า ปีที่ผ่านมา 2015 เราน่าจะ “นิ่งขึ้น” กลับมาไทยแล้ว กลับมาทำงานเป็น routine แบบเดิม แอบคิดเหมือนกันว่าชีวิตคงจะน่าเบื่อมาก แต่สุดท้ายก็มีหลายอย่างเกิดขึ้น ทำให้รู้สึกว่าชีวิตเรายังไม่ได้นิ่งเลย 

สิ่งหนึ่งในหลายๆสิ่งที่รู้สึกว่าได้เรียนรู้มาก High learning curve ช่วงวัย20ปลายของเราเลยก็คือเรื่องความสัมพันธ์กับคน ทั้งเรื่องส่วนตัวและการงาน เรื่องต่างๆเช่น การได้พบปะพูดคุยกับลูกค้า พาร์ทเนอร์ เอเจนซี่ที่เราเป็นลูกค้าเขา สื่อที่พยายามจะเข้ามา pitch ขาย ความสัมพันธ์กับนาย กับคนในทีม กับพี่ในทีมและในบริษัท กับคนที่ตำแหน่งต่ำและสูงกว่าเรา กับคนในบริษัทต่างสาขา กับบริษัทแม่ การไปงาน networking/party หลังเลิกงาน และต่างๆมากมายนับไม่ถ้วน เป็นสิ่งที่ประสบการณ์เท่านั้นที่จะสอนได้ เป็นสิ่งที่ไม่มีในตำราเรียน และเป็นสิ่งที่เราจะต้องพัฒนาตัวเองขึ้นไปอีก เพราะรู้สึกว่ายังไม่เก่งพอ แต่เป็นสกิลที่สำคัญในหน้าที่การงานของเรา 

ส่วนเรื่องความสัมพันธ์ส่วนตัว รู้สึกว่าเจออะไรมาเยอะพอสมควรจนเข้าใจอะไรได้มากขึ้นกว่า4-5ปีที่แล้วมากๆ คงจะไม่มาแจกแจงรายละเอียดว่ามีอะไร แต่รู้สึกว่าได้เห็น”ภาพรวม”ของความสัมพันธ์ชัดเจนขึ้นมาก เคยเจ็บและทำคนอื่นเจ็บ เคยโกรธแค้น เคยไม่เข้าใจ เคยรับไม่ได้ เคยทรมาน เคยตีโพยตีพาย เคยด่า เคยรู้สึกผิดมากๆ เคยร้องไห้มานับครั้งไม่ถ้วน เคยสมหวังและผิดหวัง จนตอนนี้ ปีนี้เป็นปีแรกที่รู้สึกขอบคุณประสบการณ์ความสัมพันธ์ที่ดีและร้าย ผู้ชายที่ดีและเลวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตจริงๆที่ทำให้เราเรียนรู้อะไรได้ถึงขนาดนี้ 

อาจจะฟังดูโลกสวยมากนะ แต่ก่อนเราก็ยังไม่เข้าใจ ยังด่าและยังแค้นต่างๆนานา ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีวันที่รู้สึกปล่อยวางและยอมรับ จริงๆเรื่องกังวลหรืออารมณ์ความรู้สึกต่างๆก็ยังมี แต่ก็ต้องรับรู้และมีสติกับสิ่งที่เป็นสิ่งที่ประสบอยู่ รู้สึกว่าต่อจากนี้เราต้องรักให้เป็นและมีสติให้มากขึ้น (พูดง่าย แต่ทำยากมากๆ)

มาถึงวัยนี้ เราว่าทุกคนต่างมีประสบการณ์กันมาพอสมควร มาพร้อมกับ baggage จากความสัมพันธ์ครั้งก่อนๆของเขา การจะไปเปลี่ยนใครไปฝืนความสัมพันธ์ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย อย่าพยายามเลยน่าจะดีกว่า หลังๆเราคิดตลอดว่า Everyone is fucked up in their own ways ยังไงก็แล้วแต่ สุดท้ายแล้ว เราต้องมีความสุขด้วยตัวเราเองให้ได้ เราชอบการมีแฟนนะ การที่ได้ทำความรู้จัก เกี่ยวข้องลึกซึ้งในทุกด้านกับคนๆหนึ่งเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ การที่ได้เปิดเผยความคิดและตัวตนด้านที่เราไม่เปิดเผยให้ใครแต่ให้กับคนๆนี้เท่านั้นเป็นสิ่งที่พิเศษจริงๆ ชอบการที่มี”คู่คิด” แต่ส่วนตัวไม่เคยเห็นด้วยกับการที่เอาชีวิตไปผูกติดกับใครมากเกินไปนะ และถ้าเป็นคนที่ไม่ใช่ เราก็ต้องถอยออกมา

อ้อ ที่สำคัญ “เจอคนที่ใช่ แต่ timing ไม่ใช่ = คนที่ไม่ใช่” แล้วก็ “แค่รักอย่างเดียวไม่พอกับความสัมพันธ์” ค่ะ สองบทเรียนที่เข้าใจแจ่มแจ้ง ชัดเจนมาก! 

อีกเรื่องที่เรียนรู้ในปี2015 ไม่กี่เดือนมานี้เอง คือไม่ควรจะกังวลเรื่องอนาคตมากเกินไป เพราะยังไงเราก็ไม่มีทางรู้ ถ้าคิดว่าสิ่งที่ตัดสินใจปัจจุบันดีและใช่และคิดรอบคอบดีแล้วก็ลองดู อย่าคิดเยอะไป ทั้งเรื่องงานและส่วนตัว นี่ไม่คิดเลยว่าจะมีวันที่พูดและคิดแบบนี้ออกมาได้ ช่างต่างกับเราเมื่อ 5 ปีที่แล้วลิบลับ! 

พอใจกับวัย 28 ของตัวเอง งงๆ ไม่แน่ใจกับอะไรหลายอย่างมากๆ และต้องค้นหาไปอีกเยอะ แต่ไร้ภาระไร้ความรับผิดชอบ(ยกเว้นของตัวเอง) มีอิสระ มีเงินเป็นของตัวเองพอสมควร ไม่ถูกผูกมัดกับอะไรและใครมากเกินไป ไม่เคยคิดว่าจะสุขกับชีวิตที่ยังไม่นิ่ง แต่ตอนนี้ ณ เวลานี้ เรารู้สึกโอเคกับมันมากๆจริงๆ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s