ความโกรธแค้น

(หมายเหตุ -เขียนตอนอารมณ์สงบ)

อยู่มาจะ30ปี ชีวิตนี้ไม่เคยเกลียดหรือโกรธแค้นใครหนักๆเลยจริงๆ จนกระทั่งต้องเขียนบันทึกไว้เป็นครั้งหนึ่งในชีวิต 

ด้วยความที่ไม่เคยโกรธ ไม่เคยแค้นใคร เลยกำลังพยายามหาทางจัดการอารมณ์อยู่ เพราะเป็นความรู้สึกที่ใหม่มาก 

เคยคุยกับคนๆหนึ่ง เขาเคยอธิบายความรู้สึกให้เราฟังว่าเขาโกรธแค้นคนอีกคนมากจากปัญหาเรื่องการแก่งแย่งชิงดีด้านหน้าที่การงาน เขาไม่สามารถสลัดความรู้สึกนี้ออกไปได้ 

นับถอยหลังไปหลายปีอยู่ ตอนนั้นเรายังอยู่มหาลัย และไม่เข้าใจเลย “อะไรกันนักกันหนา ปล่อยวางไปสิ จะเก็บมาคิดทำไม ทำตัวเองทุกข์เปล่าๆ”

แต่วันนี้ เราเริ่มเข้าใจความรู้สึกโกรธแค้นแบบนั้นมากขึ้นแล้ว 

และแล้ว…ประโยคนี้ก็หวนกลับมาอีกครั้ง “You’ll never know how it feels until it happens to you” 

พออายุมากขึ้น ได้ออกมาจาก protective shell (หรือคุณจะเรียกว่า “กะลา” ก็ได้ อาจจะมีนัยที่คล้ายคลึงกัน) เผชิญโลกมากขึ้น ผ่านประสบการณ์อันเลวร้ายมากขึ้น ก็จะมีบางช่วงเวลาที่ค้นพบ “ด้านมืด” ของตัวเอง ซึ่งเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรามีด้านมืดแบบนี้อยู่ เพราะก่อนหน้านี้เราไม่เคยเจอเรื่องอะไรที่ร้ายๆหรือกระทบใจหนักๆ 

พอค้นพบด้านมืดของตัวเองก็ตกใจนะคะ เหมือนเราไม่รู้จักคนนี้มาก่อนในชีวิต แล้วอยู่ดีๆเธอก็โผล่มาอยู่ใกล้ตัวมากๆ มานั่งอยู่ในใจเรา (literally) มาก่อปัญหาสร้างความวุ่นวายในใจเราซะงั้น

เรื่องความโกรธแค้นก็เข้าข่ายนี้เช่นกัน เป็นตัวละครใหม่(ลับ)ที่เป็นตัวป่วนตัวแม่เลยทีเดียว เหมือนเธอวิ่งผลัด 4×100 เมตรเต็มฝีเท้ามาพร้อมกับหอบคบเพลิงร้อนๆจะมาเผาใจเราซะอย่างนั้น 

ไม่นานมานี้ได้อ่านบทความ เขาเปรียบเทียบไว้ว่า 

เวลาที่คุณแค้นใคร คุณจะตกเป็นทาสของคนๆนั้น เพราะคุณปล่อยให้คนๆนั้นมามีอิทธิพลควบคุมอารมณ์คุณให้ไม่สงบนิ่งตลอดเวลา โดยที่คนๆนั้นไม่รับรู้อะไรเลยด้วยซ้ำ แต่คุณนั่นแหละคือคนที่ยอมทำให้ตัวเองตกเป็นทาสเขา

แรง (แต่จริง) 

ถ้าคุณไม่เคยรู้สึก เรายินดีด้วยค่ะ เพราะมันเป็นความรู้สึกที่ไม่น่าอภิรมย์อย่างยิ่ง แต่ถ้าคุณเคยรู้สึก เราก็ยินดีด้วยเช่นกันค่ะ เพราะสิ่งนี้จะเป็นบททดสอบการควบคุมอารมณ์ของตัวคุณได้ดีมากๆ 

ส่วนวิธีแก้ไข…เราคิดว่าทุกคนน่าจะรู้อยู่แก่ใจ เรากำลังพยายาม experiment และจัดการในแบบของเราเช่นกัน สุดท้ายแล้วก็ยังเชื่อมากๆเรื่องความมหัศจรรย์ของเวลาเสมอนะ ไม่มีอะไรที่รักษาไม่ได้ด้วยเวลา ตอนนี้แค่อยากจะบันทึกไว้ว่า ชีวิตนี้ฉันได้รู้จักรสชาติการโกรธแค้นแล้วนะ เธอคือใครเนี่ย หน้าตาน่าเกลียดแปลกประหลาดที่สุดเลย! 

ขอทิ้งท้ายด้วย quote ของ Murakami ในเรื่อง What I talk about when I talk about running ได้ไหม (ชอบ memoir สั้นๆนี้มาก ควรเขียนบล็อกเรื่องนี้55) รู้สึกจริงมาก หวังว่าเราจะยังรู้สึกแบบนี้ตอนอายุ50หรือแก่กว่านั้นนะ Self-discovery is a lifelong journey! 

“It doesn’t matter how old I get, but as long as I continue to live, I’ll always discover something new about myself.” 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s