Cambodia: สามวัน ณ เสียมเรียบ

เป็นทริปสั้นๆที่เกินคาดมากมาย! ทริปที่จองกันไว้ตั้งแต่ครึ่งปีก่อนเพราะมีโปรแอร์เอเชีย จองไว้นานจนลืม! เพื่อนมาชวนแบบงงๆ เราก็ตกลงแบบงงๆ “เออ ไปก็ไปวะ” ทั้งที่ใจจริงคือปักใจเชื่อว่าฉันต้องไม่ชอบเสียมเรียบแน่ๆ! ดูยังไงก็ไม่น่าใช่แนวฉันแน่ๆ! ไปดูซากปรักหักพัง (AKA.นครวัด) 3 วันฉันต้องเบื่อแน่ๆ! แต่ไหนๆก็ไหนๆ…ไม่รู้อะไรดลใจให้ตอบตกลงไป ถือว่าลองอะไรแปลกๆ “ที่ไม่ใช่เรา” ดูบ้างละกัน


ทริปนี้ตามเพื่อนอย่างเดียวค่ะ เพราะมีเพื่อนคนนึงเคยไปมาแล้ว เราก็ไปแบบงงๆ (คอนเซปต์ทริปนี้คืองงทุกอย่าง) ไม่ได้ทำอะไรเองเลยสักอย่าง เงินยังฝากเพื่อนแลก (กราบขอบพระคุณคุณเพื่อนผู้น่ารักมา ณ ที่นี้)


มาคิดๆดูสิ่งที่เกินคาดของทริปนี้ก็ตามนี้เลย


1)เปลี่ยนความคิดตัวเองได้

คิดว่าเราไม่น่าจะเอนจอยการเที่ยวประเทศเพื่อนบ้าน เคยไปฮานอยแล้วไม่ปลื้มเลย วุ่นวาย ไม่ชอบอาหารอีก แล้วทริปนี้เป็นเขมรก็ไม่รู้จะออกหัวออกก้อย กลัวว่าเราจะไม่ชอบอีก


แต่…ผิดคาดทุกอย่าง! ชอบค่ะบอกเลย! แก…เสียมเรียบมันชิวนะ! เมืองมันก็มีแค่นั้นแหละ ไม่ได้วุ่นวายอะไร เดินไปไหนมาไหนก็ง่าย ไปนครวัดก็นั่งตุ๊กตุ๊กทั้งวัน แดดแรงจริงแต่ก็มีลมพัดเย็นๆ เฮ้ย…คือดีอะ! ชอบความชิวๆสบายๆไม่เร่งรีบนี้! ถนนอะไรคนก็ขับมั่วๆนะ เส้นแบ่งเลนก็ไม่มี แต่ชีวิตก็ดำเนินไปได้ตามแบบของมัน ดูสบายๆไม่รีบร้อนดี มีเสน่ห์ในตัวมันอีกแบบดีนะ


ขนาดกางเกงช้างที่เราไม่คิดจะใส่ยังยอมใส่เลย พอใส่แล้วก็ชอบ เปลี่ยนความคิดค่า



2)ตื่นเช้าตอนตี4ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นได้

อาจฟังดูงี่เง่านะ การตื่นตี4ดูเล็กน้อยใช่ไหม แต่เราเกลียดการตื่นเช้ามากกกกกกกก เคยตื่นตี4ครั้งเดียวมั้งตอนบินไปโคเปนเฮเกน แล้วเกลียดความรู้สึกซอมบี้นั้นมาก ไม่โอเคสุดๆ เหมือนผี ถ้าต้องทำก็ทำได้แหละ แต่ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยาก


แต่ครั้งนี้…เฮ้ย เราโอเคอะ ตื่นได้ สดชื่นด้วย แถมอากาศตอนตี5-6โมง ดีนะ สดชื่น ไม่ร้อน มีลมพัด ถึงจะไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นเพราะเมฆบัง(ความซวย)แต่ก็ดีใจที่ได้ตื่นเช้ามืด ได้มาเห็นแสงแดดอ่อนๆตอนเช้า ฟ้าค่อยๆสว่าง เราแทบไม่เคยตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้นเลย พอได้มาดูแล้วฉากหลังเป็นนครวัด รู้สึกเป็น privilege ในชีวิตอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกสงบแบบเรียบง่าย ดีนะ


จริงๆทริปนี้ตื่น6โมงเช้าตลอด รู้สึกรักอากาศตอนเช้ามาก แดดอุ่นๆ อากาศ 22 องศาเย็นๆ เดินเล่นดูซากปรักหักพังแบบหลีกหนีผู้คน ชิวมากแบบสงบใจดี



3)ร่างกายแข็งแรงขึ้นมาก

เราเป็นคนที่เฉื่อยแฉะ ไม่ขยับตัวมาตลอดชีวิต ชอบเดินบนพื้นราบ แต่นอกจากนั้นไม่เอาเลย ขึ้นบันไดนิดหน่อยก็หอบ เกลียดการขยับตัวเป็นชีวิตจิตใจมาทั้งชีวิตจริงๆ


ทริปนี้ได้เทสตัวเองหลังจากออกกำลังกาย weight training มา 1 ปีเต็ม เราปีนขึ้นวัดสูงๆชันๆในนครวัดได้โดยไม่รู้สึกอะไรเลย! ย้ำ…ไม่เหนื่อย ไม่หอบอะไรทั้งสิ้น คือรู้สึกเฉยๆเหมือนเดินบนที่ราบธรรมดา เราเข้าใจนะว่ามันคงเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคนอื่นๆ นี่ไม่ใช่การปีนเขาอะไร แค่ปีนขึ้นบันไดชันๆ แต่เราภูมิใจกับตัวเองอะที่เราเปลี่ยนตัวเองมาได้ขนาดนี้ กำลังขาแข็งแรงมาก บอกเลยว่าปีนไปก็นึกขอบคุณเทรนเนอร์ ขอบคุณ leg day และ squat กับ barbell


ปีนี้เราจะ 30 แต่เราคิดว่าร่างกายเราฟิตกว่าตอนอายุ 18 อีก พอร่างกายมีพลัง ไม่เฉื่อย มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ ดีโคดๆแบบไม่รู้จะพูดยังไง แบบที่เราไม่เคยรู้สึกมาทั้งชีวิตน่ะ! รู้สึกตกใจกับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตัวเอง และดีใจจริงๆนะ

(นี่คือท่าเตรียมทำ leg lunge เหรอ? ขาตั้งฉากซะ 5555)

(อ้อ แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้กับเปลวแดดนะ งอแงเพราะหิวกับร้อน ผิวไหม้จริง55)



4)มีบาลานซ์ระหว่าง exploring & chilling

คงเป็นการเที่ยวที่ถูกจริตกับตัวเองมั้ง ตื่นแต่เช้าจริง แล้วก็เที่ยวลุยในนครวัด 3วันไปมาหลายวัดมาก นับไม่หวาดไม่ไหว แต่ไม่รีบเลย เพราะเพื่อนเราเป็นสายถ่ายรูป จะค่อยๆหามุม ค่อยๆดู ค่อยๆถ่าย ซึ่งไม่มีใครเร่งอะไรใครทั้งสิ้น เดินไป ถ่ายไป นั่งบ้าง คุยเรื่องปัญหาชีวิตก็มี วิจารณ์เรื่องสังคมไทย เม้าเรื่องเขมรกับสิ่งที่เจอ คุยเรื่องหนัง คุยเรื่องจิปาถะหลายอย่าง อยากทำอะไรก็ทำ ทุกคนทำตามสบาย


พอบ่ายๆเย็นๆก็มานั่งคาเฟ่ ใครอยากอ่านหนังสือก็นั่งอ่าน อยากนอนก็งีบไป อยากกินก็กิน เราก็แยกไปนวดเท้ากับสปาเพราะเราชอบแต่เพื่อนไม่ อยากเดินดูอะไรก็ดู อาหารอร่อยด้วยแหละเลยฟิน เรารักเบอร์เกอร์ พิซซ่าเตาถ่าน และเฟรนช์ฟรายใน pub street มาก จะอร่อยอะไรได้ขนาดนั้น พิซซ่าแป้งบางกรอบนี่ยอมเลยนะ



5)คนร่วมทริปดี

สุดท้ายอาจจะแค่นี้ก็ได้นะ เพราะเป็นคนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ พอสบายใจอะไรๆก็ดี เราชอบเที่ยวกันน้อยๆคนอยู่แล้ว ยิ่งเป็นคนที่รู้สไตล์กันอยู่แล้วยิ่งง่าย ไม่เยอะ ไม่ปวดหัว ไปเที่ยวควรจะสบายใจ ไม่ใช่มาเครียดเรื่องคนร่วมทริปอีก


สรุปว่าติดใจค่ะ อยากหาโอกาสไปเที่ยวประเทศเพื่อนบ้านให้มากขึ้นกว่านี้ ไม่รู้มีที่ไหนน่าไปบ้าง คิดแวบๆเหมือนกันว่าหลังจากนี้ควรลองหาที่น่าชิวที่ปลอดภัยหน่อยแล้วลองไปไหนคนเดียวดูสั้นๆเป็นการชิมลางดีไหม เป็นทริปสโลว์ไลฟ์เบาๆก่อนก็ได้ challenge เที่ยวคนเดียวนี่ไม่กล้าซะทีสิน่า น่ารำคาญความขี้ขลาดของตัวเองจริงๆ! ขอแปะไว้ก่อนนะคะ


ขอสารภาพว่ากลับมายืนเบียดๆในBTSวันแรกยังแอบคิดถึงการนั่งตุ๊กตุ๊กมีลมเย็นๆพัดผ่านหน้าตอน 7 โมงเช้าอยู่เลยแหละ